3.DOKUMENTU HONETAN,  HAUR HEZKUNTZAN ESKOLAN IZANDAKO MOMENTU BEREZIENETAZ HITZ EGITEN DUT.

1-ARGAZKIA:

Argazki honetan ikastolan egindako txango batean agertzen naiz nire lagunekin. Argazki hau hautatu dut asko gustatzen zitzaizkidalako txangoak egitea. Ikastolatik aske sentitzeko unerik egokienetako bat zen. Eguna jarduera dibertigarriren bat egiten pasatzen genuen, gero parkeetan jolas librean aritzen ginen eta ilusio handiena zen nik bakarrik autonomoa izateko aukera nuela, inork ez zidan esaten modu batean jateko aurrena gauza bat ondoren bestea, ez jan jolasten ari zaren bitartean, lagunekin elkarbanatu litxarkeriak, argazkiak atera, etabar. Agindu horiek guztiak desagertzen zirela zirudien egun batengatik gutxienez. Handiak bezala nire erabakiak hartu nintzakeen, eta nire gauzak ondo zaindu behar nituen, horrek heldutasun bat nuela erakusten baitzenu. Baina horretaz gain, eskolara bueltatzeko garaia nuen gogoko. Batetik,han ama, aita, eta anaia zetozen nire bila eta beti bezala, egun berezia zenez, merienda berezia ere egoten zen. Bestetik, gustoko nuen aita eta mari egindako guztia kontatzea eta eraman nituen gauza guztiak ondo zaindu nituela eta etxera dena ondo bueltatzen nuela erakustea zen gustoko nuen beste gauza. Egun bereziak ziren horiek…

2.ARGAZKIA

Argazki honetan inauterietako egunean galtzagorriz jantzi eta auzo guztiaren aurrean dantza egin genuen eguna izan zen.

Ospakizuneko egunak nituen gustoko.Jangelaren ondoren, ama eta aita etortzen ziren inauteriak jantziarekin. Galtzagorriz jantzi eta masailak gorri gorri margotu zizkidaten. Ondoren, amak beste lagunekin batera utzi eta plazan ni ikusten egongo zirela esaten zidaten. Iusio handia egiten zidan. Gainera gogoan dut esaten zidaten esaldi hura: “oso oso ondo pasa eta asko dantzatu, han egongo gara danak zu ikusteko”. Asko pozten ninduen gurasoak, anaia, aitona eta amona, izeba - osabak...denak joaten ziren ni ikustera!

Behin danak prest geundela, argazkian ikusten den bezala, ilera batean ikastolatik atera eta Egiako plazara joaten ginen dantzatzea. Egiako errepideak moztuta zeuden eta Aitor Ikastolako haur guztiak joaten ginen musikarekin bat dantzatzen eta abesten plazara iritsi arte. Iritsi bezain laister, guraso asko eta asko zeudela ikusten genuen eta bihotza taupaka hasten zitzaidan.

Behin dantzatzeko ordua zenean inoin baina zoriontsuago ateratzen nintzen dantzatzera, hori baitut gustoko. Eta behin bukatuta, familiarekin joaten ginen meriendatzea eta ateratako argazki guztiak ikustea.Beste egun paregabe bat...

3.ARGAZKIA

Hirugarren argazki honetan, kantineraz jantzita agertzen naiz, nire lehenengo aldia zen Danborradaren egunean ateratzen nintzena eta gainera kantineraz.

Nire klaseko beste lagunekin batera. Danborradaren eguna zen, eta zozketa bitartez oso nesk gutxiri tokatu zitzaigun han parte hartzea.Horregatik zen hain egun berezia. Ikastolako gimnasioan atera genuen argazki hura. Kantinera guztiak batera.

Argazki honetan, kaleetatik agurtzeko nuen gogoa ikaragarria zen, a ze ilusioa Donostiako kaleetatik agurtzen joatea Danborradako musikarekin, eta hainbeste jende  niri begira.

Baina egun hau ez zen garrantzitsua horregatik bakarrik, argazkia hautatu dudanaren zergatia zera da,danborradan ateratazen nintzen lehengo urtea zen, argazki hortan oso urduri nengoen ez nekielako oso ondo zer gertatuko zen, nola funtzionatuko zuen, biana banekien egun ikaragarria izango zela ! Ikastolan argazkia atera, autobusez udaletxera joan, eta han hainbeste umeren artean atera arte itxoiten egon  goxoki eta bollo batzuk janez, ondoren Donostiako kaleetan zehar agurten joan eta gero nire gelako lagun guztiekin Don - Huevonera joan ginen bazkaltzera, txiki parkean aritzea eta etxera leher eginda iristea….

Egun oso luzea zen, baina argazki honetan izandako esperientzia, DBHraino iraun zidan oroitzapen luzea izan zen.Baino argazki honetan neukan ilusioa handia zela pentsatzen nuen arren, urrengo urteetan izandako nerbioak hanf¡diagoak izan ziren banekiela zer egun ederra izango nuen.

4.ARGAZKIA

Argazki honetan, 3 urtekin egin nuene marrazki bat agertzen da.Asko gustatzen zitzaidan marraztea eta argaazkia ikus daitekeen bezala kolore horia zen nire gustokoa.Oroimen osos politak dakarzkitt burura

5.ARGAZKIA

Bosgarren argazki honetan nire txikitako argazki bat da eta  nirekin ateratzen den panpina Corole deitzen da. Nik 2 urterekin aukeratutako nire lehenengo panpina izan zen. Hain dira momentu politak panpin honekin izan ditudanak, bai etxean, bai eta eskolan ere.

Eskolan egiten genituen egun bat baino gehiagoko txango guztietara eramaten nuen. Segurtasun handia ematen zidan panpin hoenk. Nituen beldur, kezka eta hitz egin beharreko guztiak hitz egiten nituen pin honekin. Panpin hau gabe ezin nuen etxetik kanpo lorik egin.

6.ARGAZKIA

Argazki honetan nire urtebetetzean gela kideek egiten zidaten oparia agertzen da. Urtero urteak betetzen nituenean, gelakoek marrazki bana egiten zidaten, eta ondoren andereñoak kuaderno batean batzen zizkidan portada polit bat eginez.

Nire urtebetze eguneko oroitzapen oso politak dakazrkit burura kuaderno hauek ikusten ditudanean. Nire urtebetzeko eguna ikaragarria zelako, egun baten gatik protagonista zinen, denak zoriontzen ninduten, denek egiten zidaten marrazki berezi bat eta gainera gelara bizkotxoa eta oparitxo bana eramaten nuen denentzako.

7.ARGAZKIA

Paper honetan, haur eskolara joaten nintzaneko lehengo aldia agertzen da. Bertan, zer txandetan, ze egunetan eta zer ordutan joan behar nintzen agertzen zen. Horregatik da hain garrantzitsua nitretzat, nire eskolaratzearen lehen aldiaren ziurtagiria izango balitz bezala da.

8.ARGAZKIA

Argazki honetan, nire irakasleak bidalitako ezkutitz bat da . Esate baterako, neumoniarekin bi hilabetez ingresatua egon nintzenekoa da. Nire irakaslea eta gelakideak, animoak bidaltzen zizkidaten. Oraindik gogoan dut ezkutitz hori jaso nuen unea, negarrez hasi nintzen ilusio handia izan zen nitaz gogoratzen zirela jakiteak.

9.ARGAZKIA

Argazki honetan, nire Haur Hezkuntzako karpeta agertzen da, nire argazki eta izenarekin. Karpeta hau kanpotik ikustearekin bakarrik oroitzapen polit asko dakarzkit burura. Horregatik da hain garrantzitsua niretzat. Baita honen barruan dauden marrazki, jarduera eta fitxa guztiak ere.

Batez ere,karpeta honetan agertzen diren gauza guztiak, nire haurtzaroarekin lotzen ditudalaz aparte, haur hezkuntzako goi mailako zikloan ikasitako guztiarekin lotzen ditudalako. Nire garapena marrazkietan, nire eboluzioa, nire gustuak, emozioak, pentsamenduak.... haurtzarora murgiltzen naute.

10.ARGAZKIA

Argazki honetan, nire ikastolako lehenengo eguneko argazkia izan zen, nire motxilarekin, nire txartelarekin eta garrantzitsuena irribarre handi batekin. Horregatik da hain oroitzapen polita niretzat. Argazkian ikusten den bezala eta nire aitak eta amak esan didatenarengatik, gogo asko nituen eskolara joateko, oso pozik nengoen eta esan didatenez oso ondo pasa nuen.

2. DUKUMENTU HONETAN, "CAJAS DE VIDA" ARTIKULUAREN DESKRIBAPEN ETA HAUSNARKETA EGIN DUT:

DESKRIBAPENA:

Irakurri dugun  artikulu honek dio, orain dela ez asko, eskola batean haurren bizitza besteekin elkarbanatzeko aukera paregabea ematen diete bai ikasleei baita irakasleei ere, teknika berri bati esker.

Teknika hau bzitzen kaxa deitzen da eta honetan gela bakoitzean, bai irakasle bai ikasle, kaxa batean beraien bizitzan zehar izan dituzten bizipen garrantzitsuenak gordetzen dituzte ondoren besteekin elkarbanatzeko aukera edukiz.

Kaxa hauek, haur bakoitzak bereak sortzen ditu gurasoen laguntzaz. Hasteko,gurasoak haurrak bizitzan zehar izandako bizipen garrantzitsuenak kontatzen diiete eta ondoren momentu horiei erreferentzia egiten dizkieten objetuak gordetzen dituzte kaxa horretan. Bukatzeko, besteekin denen aurrean kontatuz  elkarbanatzen dituzte beraien bizipen  garrantzitsuenak. Kontakizun hauen ondoren, haurren artean, beldurrak, zalantzak sortzen dira eta beraien artean sortu zaizkien zalantzei eta beldurrei buruz hitz egiten dute beraien artean erantzuna emanez, edo idei desberdinak elkarbanatuz .Irakasleak ere parte hartzen du erantzunak ematen.

HAUSNARKETA:

Hori horrela izanik, oso teknika  baliagarria eta interesgarria iruditzen zait, gelan lantzeko modukoa.

Teknika honi esker, haurrak berak beraien bizipenetaz gehiago jakiteaz aparte, besteekin elkarbanatzen dituenean, komunikatzeko gaitasuna lantzen baitu. Gainera, horrela haurrak, hobeto ezagutuko ditu bai beste ikasleak baita irakaslea bera ere azkenengo honek garrantzi handia du. Oso garrantzitsua da haur hezkuntzako etapa honetan, irakasleak haurrarekin duten harreman estua.Beraien gurasoak izango balira bezela hartzen dituztelako irakasaleak eta konfiantza osoko pertsonak dira. Esaten duten guztia sinisten du, ikasten dute eta barneratzen dute. Harreman on bat mantenduz gero, haurrak berak dituen beldurrak, galderak,mimak,kezkak kontatuko dizkio irakasleari.Eta irakasleak haurra hobeto ezagutzean, haurra  hobeto laguntzeko aukera izango du.

Teknika honi esker, gelako pertsonak irakasle nahiz haurrak, beste gela kideak hobeto ezagutu ditzaten balio du, hau da helburu garrantzitsuena, baina beste batzuk ere baditu; hala nola, haurrari bere bizitza hobeto ezagutzen laguntzen dio, gainera

bizitzan kokatzeko ere balio dio. Hau da, haurrak beraren bibentzia garrantzitsuenak gogoratzean eta hauek besteen aurren transmititzean, benetan emango diolako bere biziko garrantzia.

Horretaz gain han sor daitezkeen galderak, beldurrak, zalantzak, beraien interesekoak izango dira eta hori dela eta beraiek erantzuteko aukera izango dute beraien eta besteen jakin mina piztuz eta denen artean gai bati buruz argudiatuz, hitz eginez eta akordio batera iritsi irakaslearen laguntzarekin.

Ikasteko aukera paregabea da, beraien interessetik abiatutako gaiak baitira eta interesa duten hobeto barneratuko dituzte galdera, beldur eta zalantza guzti horiek.

Hau da, gu hezitzaileok bitartekariak izanik, beraiek proposaturiko gaia azalduko diegu irakatsiz eta beraiek iker dezaten dituzten baliabide desberdinen bitartez, hau da, beraien artean hitz eginez, debatituz, gurasoei galdetuz, irakasleari zalantzak galdetuz… Baina betiere beraien interesetatik abiatuz,horrela bait da ikasteko modurik politena eta eraginkorrena.

Hori guztia dela eta, bizitzen kaxa,teknika ezin hobea dela iruditzen zait. Alde batetik, haurren arteko harremana nahiz irakaslearekiko harremana hobetzeko. Bestetik, haurrak beraien bizipen garrantzitsuenak ezagutzeko eta beraien barnean berriz oroitzapen polit horiek gogoratzeko.

1.SARRERA:

Kaixo guztioi, Garazi naiz, 20 urte ditut eta  Magisteritzako Haur Hezkuntzako lehen mailako  ikasle bat naiz.

Blog honetan, haur hezkuntzako Didaktika Orokorreko ikasgaian landuko ditugun jarduera guztiak jarriko ditut. Espero dut gustoko izatea.